An abstract of the thesis of Bahar Bilgen for the degree of Master of Arts degree
from the Atatürk Institute for Modern Turkish History to be taken September 2007

Title: Implementation of Land and Agricultural Reform Law No. 1757 in Urfa (1960-1980)

This thesis focuses on the implementation period of Land and Agricultural Reform Law No. 1757 in Urfa which was the region of implementation. The law remained in force between 1973-1978. After the application of the Democratic Party to the Constitutional Court, the law was abrogated in 1977. The Constitutional Court gave a one-year term to pass a new law; however, there wasn’t any attempt to make a new law. As a result, Law No. 1757 ceased to have force in 1978. Until Law No. 3083 the Agricultural Reform Law on Land Arrangement in Irrigation Regions inured in 1984, several articles of the Law No. 1757 remained in force. Law No. 1757 was implemented in a very restricted way; nevertheless, it had drastic effects in Urfa. This law was a very flexible law that it may create a transformative effect in the region of implementation depending on the interpretation of certain articles related to expropriation and types of enterprises. On the other hand, it contained certain articles that allowed large land owners to compensate their loss or even avoid the expropriation process. In this respect, the success of the implementation very much depended on the government. The main questions of the thesis are that what kinds of effects the implementation of land reform had both on landless peasants and land owners and what their reactions were to being included in the process. The land reform had to be perceived as an implementation that might facilitate egalitarian social structure in a geography where not much industrial employment opportunities were provided and where serious inequalities were observed in land dispersion.

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü’nde Yüksek Lisans derecesi için Bayram Şen tarafından Eylül 2007’de teslim edilen tezin kısa özeti

Başlık: 1757 Sayılı Toprak ve Tarım Reformu Kanunu’nun Urfa’da Uygulama Süreci (1960-1980)

Bu tez 1757 Sayılı Toprak ve Tarım Reformu Yasası’nın uygulama sürecini incelemektedir. Bu yasa pilot bölge olarak seçilen Urfa’da uygulanmıştır. Yasa 1973-1978 yılları arasında yürürlükte kalmıştır. Demokratik Parti’nin Anayasa Mahkemesi’ne başvurmasından sonra yasa 1977 yılında iptal edilmiş ve yeni bir yasa çıkarılması için bir yıllık süre tanınmıştır. Ancak yeni bir yasa çıkarmak yönünde herhangi bir adım atılmamıştır. 1984 yılında 3083 Sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu çıkana kadar, 1757 No.lu yasanın belirli maddeleri yürürlükte kalmıştır. Temel olarak yasanın çıkış süreci, uygulama süreci ve sonrası ele alınmaktadır. Bu anlamda tez, 60–80 arası dönemi kapsamaktadır. Yasa her ne kadar çok sınırlı ölçüde uygulanmış olsa da, Urfa için çok etkili sonuçları olmuştur. Bu yasa maddelerinin yorumlanmasına göre çok çeşitli uygulama sonuçları doğuracak kadar esnek bir yasaydı. Bir taraftan bölgede sosyal ve ekonomik ilişkileri dönüştürücü bir etkisi olabilecekken, dier taraftan toprak sahiplerinin bu uygulama sürecinin dışında kalmalarını sağlayacak kaçış noktaları da sağlıyordu. Bu tezin temel sorusu, toprak reformu uygulamasının topraksız köylüler ve toprak sahipleri üzerinde sürece müdahale açısından nasıl bir etkisi olmuştur. Başarısız ya da yozlaştırılmış bir toprak reformu uygulaması ağaların otoritesini pekiştirmiş midir? Başarısız bir toprak reformu uygulaması, köylülerin toprak bilincinde bir uyanışa yol açabilir mi? Bu uyanış çeşitli şekillerde bir direnişin sinyallerini verebilir mi? Bu tez, Türkiye’deki toprak reformu çalışmalarına, bilgi alt yapısı ve elle tutulur bir kaynak sağlama yönünde bir katkı niteliğindedir.