An abstract of the thesis of Kerem Morgül for the degree of Master of Arts degree
from the Atatürk Institute for Modern Turkish History to be taken September 2007

Title: A History of the Social Struggles in Fatsa 1960-1980

This thesis aims to make a modest contribution, via the Fatsa experience, to the efforts to revive the collective memory about the social struggles in Turkey in the 1960s and 1970s. To achieve this target, the thesis utilizes a social history approach that focuses on the everyday experiences of ordinary people regarding social inequalities and their struggles to overcome these inequalities. The social
disturbances between 1960 and 1980 are reduced merely to left-right conflicts, youth radicalism and anarchy in the official historiography, and usually to the inevitable social reflections of some macro-structural transformations in the social sciences literature about the period. This thesis argues that in reality these disturbances were a sign of the strict class struggles between laboring masses and capital. In accordance with this argument, it is claimed that the period in question amounted to a historical swelling of the social opposition wave all over the country, as a result of which the resistances and struggles of laboring masses became the principal component of the political sphere that is generally restricted to inter-elite struggles in traditional narratives. Thanks to its local character which ensured that the policies were shaped by a dialectical relation developed between the revolutionaries and the people within the everyday struggles aiming to overcome the concrete problems of the common people, the social opposition in Fatsa acquired an extensive mass support, and this middle-sized coastal town became an arena of one of the most severe social struggles in the country.

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü’nde Yüksek Lisans derecesi için Kerem Morgül tarafından Eylül 2007’de teslim edilen tezin kısa özeti

Başlık: Fatsa’da Toplumsal Mücadeleler Tarihi 1960-1980

Bu tez Fatsa deneyiminden yola çıkarak, 1960’lar ve 1970’lerde Türkiye’deki toplumsal mücadelelere iliskin kollektif hafızayı tazeleme çabalarına küçük de olsa bir katkı yapmayı amaçlamaktadır. Bu amaç dogrultusunda tezde sıradan insanların toplumsal esitsizliklere dair gündelik deneyimlerine ve bu esitsizlikleri asma mücadelelerine odaklanan bir toplumsal tarih anlayısından yararlanılmıstır. 1960 ile
1980 arasındaki toplumsal çalkantılar resmi tarihyazımında basitçe sag-sol çatısmaları, gençlik radikalizmi ve anarsiye indirgenirken dönemle ilgili sosyal bilimler literatüründe de çogu kez birtakım makro-yapısal dönüsümlerin kaçınılmaz toplumsal yansımaları olarak ele alınmaktadır. Bu tez ise bahsi geçen çalkantıların gerçekte emekçi kitleler ile sermaye arasındaki çetin sınıf mücadelelerinin bir
göstergesi oldugunu ileri sürmektedir. Bu argümana uygun olarak tezde söz konusu dönemin tüm ülkede toplumsal muhalefet dalgasının kabarısına tekabül ettigi ve bunun sonucunda da emekçi kitlelerin direnis ve mücadelelerinin geleneksel anlatılarda elitler arası mücadelelerle sınırlandırılan siyasal alanın temel bileseni haline geldigi savunulmaktadır. Politikaların, sıradan insanların somut sorunlarını
çözmeyi amaçlayan gündelik mücadeleler içerisinde devrimciler ve halk arasında gelisen diyalektik bir iliski tarafından sekillenmesini mümkün kılan yerel karakteri sayesinde, Fatsa’daki toplumsal muhalefet genis biçimde kitlesellesmis ve bu orta büyüklükteki sahil kasabası ülkedeki en siddetli toplumsal mücadelelerden birine sahne olmustur.