An abstract of the Thesis of Yunus Emre for the degree of Master of Arts from the Atatürk Institute for Modern Turkish History to be taken June 2007

Title: The Genesis of The Left of Center in Turkey: 1965-1967

In the thesis the discourse of left of center which came onto the agenda before the 1965 elections was scrutinized in the context of the intellectual history and social democracies of Western Europe. The left of center entered Turkish political life as an attributed feature to the Republican People’s Party and then with the reception of this definition by
smet
nönü. In the consequent historical process the left of center has become devolved on the discourse of the Republican People’s Party or other parties calling themselves democratic left or social democratic. Thus left of center has been perceived as the beginning of Turkish social democracy. In the thesis the emergence of social democracy in the Western Europe and its development was investigated, and as a social movement and ideology social democracy’s general features were pointed out. Then the genesis period of left of center from the beginning of 1965 to the April of 1967 was examined. This thesis topic showed that the social democracy of Western Europe and the Republican People’s Party’s left of center have clearly dissimilar features; moreover, in many aspects, they have exactly contrary perceptions. In the thesis the political, economic, cultural and foreign effects that were influential in the formation of left of center are scrutinized particularly making use of primary sources. In this framework the main claim of the thesis is that the left of center emerged as re-production of Kemalism in the conditions of 1960s’ Turkey. This re-production was realized via the hegemonic views of the 1960s, nationalism and developmentalism. Thus the link between the left politics and Kemalism that was socially and culturally constructed was called left of center in terms of a special blend that was peculiar to the 1960s.

Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü’nde Yüksek Lisans derecesi için Yunus Emre tarafından Haziran 2007’te teslim edilen tezin kısa özeti

Başlık: Türkiye’de Ortanın Solunun Doğuşu: 1965-1967

Bu tezde, Türkiye’de 1965 seçimleri öncesi gündeme gelen ortanın solu söylemi entelektüel tarih ve Batı Avrupa sosyal demokrasileri bağlamında incelenmiştir. Ortanın solu Türk siyasi yaşamına Cumhuriyet Halk Partisi’ne atfedilen bir tanımlama ve daha sonra da İsmet İnönü’nün bu tanımı kabulü ile girmiştir. Sonraki tarihsel süreçte Cumhuriyet Halk Partisi ya da onun izleyicisi olmuş demokratik sol, sosyal demokrat gibi isimler taşımış partilerin tevarüs ettikleri söylem olmuştur ve bu haliyle Türk sosyal demokrasisinin başlangıcı olarak anılmıştır. Bu tezde öncelikle sosyal demokrasinin Batı Avrupada doğuşu ve gelişimi incelenmiş ve hem bir toplumsal hareket hem de bir ideoloji olarak sosyal demokrasinin genel özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Daha sonra ortanın solunun doğuşu üzerine 1965 başından 1967 Nisanına kadar olan süreyi kapsayan dönem incelenmiştir. İnceleme konusu göstermiştir ki Batı Avrupa sosyal demokrasisi ve Cumhuriyet Halk Partisi’nde ortaya çıkan ortanın solu söylemi birbirinden çok farklı hatta önemli noktalarda birbirine zıt anlayışlardır. Tezde ortanın solunun oluşumu sürecinde etkili olan siyasi, ekonomik, kültürel ve dış etkenler, özellikle birincil kaynaklar üzerinden, incelenmiştir. Bu çerçevede tezin temel iddiası ortanın solunun, 1960’lar Türkiye’si koullarında, Kemalizmin kendini yeniden üretmesi şeklinde ortaya çıktığıdır. Bu yeniden üretim dönemin hegemonik görüşleri milliyetçilik ve kalkınmacılık üzerinden gerçekleşmiştir. Böylece Kemalizm ve sol siyaset arasında gerçekliğin toplumsal ve kültürel inşası şeklinde ortaya çıkan bağ 1960’lara özgü bir harmanlama ile ortanın solu ismiyle anılmıştır.